Yansıma

Senin seçtiklerini dinlerken
Aynı gökyüzüne, aynı dakikalarda bakarken bile aynı bulutu aynı yerde göremeyeceğimi fark ettim bugün, saniye dediklerimizle bile ölçemiyoruz bence “geçeni” , adına ne dersen de istersen “zamanı” seç diğerleri gibi…
Ve gelincikler asla o an ki kadar canlı olamayacak benim için
Bir tek gizli gülümseyişimi bildiğin haliyle sakladığımı düşünürken bile o da eksildi, eskidi…
Ne ben, ne de sen olmayacağız bir daha
Bir tepede uzaklara bakıp yağmur bulutlarını seyreden iki sevgili
İtiraf ediyorum nerelere yağmur yağdığını göremedim ben, sen gösterdiğinde bile
Yağmurun bize doğru geldiğini de anlamadım
Ama sen hep bildin ve buna rağmen benimleydin.

Betting on Losing

Kaderinle oynamak?
Eski bir kehanet
Lanetlenmiş bir umut, bir hayat, bir ışık.

Söylenecek başka bir şey kalmadı mı?
Huzursuzluk, mutluluk, kader, doğru ve yanlış… ve birbirimize verdiğimizi söylediğimiz değer… ve tamam, ve yani, ve kendine dikkat et.

Kesilir rüzgar, durur hayat yine ve yeniden.

elif '.

bir ateşkes talebi / batı rüzgarları

Aslında gelmeyenleri hissedersin aldığın nefeste
Ve kanın hızlanır, durmaz tek bir noktada
Onca tıkalı damarın varken
Alır götürür, eritir tıkayan ne varsa

Huzur verir bu rüzgar ve ruhuma dinginlik.

NO ONE STAYS, EVERYBODY LEAVES.

Nerde beni kurtaracak diğer eller?
Uçurum benim adım en dipsizlerinden düşün
Kendi kendisini bile yutabilecek kadar derin
En çorak topraklarım ben bir damla suya muhtaç
Ama üzerinden seller geçse kanmayacak kadar kurumuş
Ve gökyüzüyüm her şeyi kuşatabilecek kadar geniş
Ama kendisini çevreleyen boşlukta kaybolmuş

Saat çoktan geçmiş beni kurtaramayacaksın biliyorum
Artık bir ben binlere bölündü
Ne ben bulmak isterim diğer benleri
Bu kırılmış ama en güçlü halimle
Ne sen yetebilirsin benlere
Geçtim senden
Uzaklar oldum ben
Artık istesen de dokunamayacağın uzaklarım ben.

Yıkıldım kendimin içine
Kurudum ufalandım parçalara bölündüm
Gün oldu buhar oldum uçtum kayıp ülkelere… Uzaklarım artık
Kendime bile en uzak.

Oysa ne çok istemiştim senin olmayı
Neler oldum da bir senin olmayı başaramadım.
Nerden bilecektim ki sen söylemeden
Saat çoktan geçmiş
Keşke söyleseydin de
Bir ben kalsaydı geriye.

Bu hepsinden uzun ve yorucu… Öncelikle kendimi affetmem gereken bir yolculuk olacak. En içimdeki beni bulup yüzleşeceğim onunla. Biliyorum pek çok şeyin hesabını vermem gerekecek kendime ama arınabilmem için tek çözüm kaldı o da bu üzülüyorum aslında beni kurtarmana değemediğim için ama her şeyde olduğu gibi bir yere kadar yetebiliyor insan o noktaya kadar önemini koruyabiliyor. Öyle söyledi bana bu sessizlik… Aslında sessizlikte, karanlıkta konuşuyor dinlemeyi öğrenebilirsen. Denemelisin sende.
Ben yokum artık.