azizim, zor iş beceriksiz olmak, sakar doğmak, böyle öğrenmiş olmak sevgiyi, öz denetim deniyormuş bir de; yani en duygu-dışı yeteneğe böyle büyük ölçüde sahip yaşamak.
çaresizliğimin ilk seferi değil elbet, hem ilkini hatırlayabilecek kadar şanslı bile değilim.. neyse, olayın esası; baksan görürdün, sorsan bilirdin ya.. yazmaya ne gerek.
yarenim, şimdi attığım her adım güç, öyle ki omuzlarımdaki hayalet.. taşınmaz oluyor, an be an daha da ağırlaşıyor sanki.. oysa öldüğü an ki kilosunda kalmalıydı.
yetimim, ne çok sevdim bilemezsin.. malesef "korku" hakkında demiş ki yazar.. kişinin kendisine karşı beslediği bir histir(böyle durumlar için). haklı. bir de, oysa sı dahil, herkes öldürür sevdiğini. "içim, dışım zindan artık."
