Öyle olurdu ya fincan ölçülü suyumuzla yaptığımız kahvemiz, kimi zaman efesimiz sonra illaki bi müzik, favorilerden aslı mesela, vega yada.. fark etmez artık kabulüm olur ne desen şu an..
ona yeter belki, banada yeterdi sanki öncesinde.. şimdilerdeyse yetemiyor arta kalmış ben bana. nedeni yok, olmadı ihtiyaç ona, sorgusuz kabullenilen gerçeklerdendi kendisi ve hiç itiraz etmeden oturdu kaldı yorgun omuzlarıma.. sahiden yoktu damı öyle bildim, yok mu saydım nedenleri.. neden kimse ama hiç kimse demedi ki dönülmez o yol diye.