Marías

"my dear, my dear,"

"Unutabilsem," "Sen unutuşu bana bağışlasan."

iklimler

bir adam, parmak uçları sınır telleri üzerinde.. ölülere bakan gözleriyle büyütmüş küçücük ellerini, şimdiyse aynı eliyle gün saymakta.. gözlerine hayret ediyor aynada, farklı bakıyorlar artık diye.

bir adam, gözleri çaresiz.. bir daha böyle çaresiz hissedemeyecek kadar. ellerini sevgiyle büyüten kadını beklemekten yorgun. ama umutlu, hayat boyu ne kadar hakkı varsa umuda dair; şu an içinde.. o kadının ellerini sımsıkı tutabilmek için, hayat dolu gözlerine yeniden bakabilmek için.

bir adam, şaşkın bakıyor ellerinde ki şansa inanamaz gibi.. bu defa olmaktan değil, yokluktan korkarak tutuyor elindekini.. ilk kez kazanmak istediğinden bu denli emin bakıyor gözleri, savaşmaya bu kadar hazır.

ve bir adam bilmem kaçıncı kez..

bir köşebaşında, o sokakta

yağmur yağarken, o tepede

yanından kalkarken, o masada

ardından bakakalmışken, o otoparkta

zile basarken, o kapıda

karşılıklı susarken, o telefonda

"lost and found" çalarken, o bankta

soğuktan donarken, o dolunayda

beni beklerken, o kitapçının önünde.

bir daha, bir daha..